I Shenjti Valentin!

E nxorren “dashurine” ne pazar.
I vune nje cmim dhe e paketuan me nxitim. Rruges ecnin kalimtare e shkembenin me njeri-tjetrin shikime te hutuara.
I Shenjti Valentin! I degjova tek flisnin, nuk po e njihnin! U shembellente me shume fytyra, por nuk u ndizte asnje ndjesi – nuk kishte asnje veti.
Nje i moshuar u afrua dhe me duart e buta e zhveshi paketimin, e perkedheli “dashurine” dhe tek kendonte u degjua:

Ne mengjes, midis endjes se agimit,
Rruges per ne pune, pertej zhurmes se jeteses,
Shuaj tingujt e harreses.

Te kishin harruar Shen Valentin!
Besonin se ti je Shenjti i dhuratave, bizhuve, oreve me gure e unazave te arta. Te kishin harruar! Vec ai, nje njeri i moshuar, kujtonte se dikur kishte dashuruar.
Po te kujtojne Shen Valentin! Here pas here ndjejne dashurine!

Leave a Reply