Lutje per boten, m’u shpetu’

Ca je t’u kerku’ lart e posht’ m’u shpetu’
Prej territ, prej vrerit,
C’ka boten permbysi e perpjet’ ngriti gjamen,
Qe shpirtin e gremisi si te qe i ‘dekun, i pafjal’, i mekun.
Ca je t’u ardh zvarr’ prej peshs’ t’mallkimit,
Jehon prej shekujsh, qysh prej njerzimit.

E pra, s’ka ma biri im, biri saj, biri i gjithsis’
S’ka ma koh’ me u ardh’ zvarr!

Cohu n’kam’, mos tirr ma fjal’
Cohu trego se s’je i dekun’, se je gjall’
Se n’shpirt ke mall!

Mall per ditet qe shkun’
Per dite pa terr’
Mall per c’ka qem ather’
Cohu! Sot jan’ hap dyrt e shpive t’Zotit
Futu e lutu!
Lutju me frym’, pa fjal!
Lutju me ndjes’, pa pendes!

Lutju per ty, per mu, lutje per boten,
M’u shpetu!

Lini një Përgjigje