Mengjes, i nje dite te pashenuar!

I dashuri im, pertej oqeanit te mallit!
Vajzat sot me mrekulluan! U zgjuan heret ne mengjes e mu shtrine ne krevat duke me perkedhelur duart me ngrohtesine e shpirtit te tyre te dlirte pas nje nate te paqte gjumi.
Nuk kishin fjale! Ashtu, te strukura nen mbulesat e mia, percuan mesazhe te pamatshme e perjetesuese.

Mami! – me tha e vogla: E kemi grisur kalendarin! E grisem qe ti te mos dish cfare date eshte sot. Ne duam qe te jetosh cdo dite si sot, me kete zgjim, me kete perqafim!

E nuk di se si me shkoj mendja tek fundi prej fillimit: – Sa prej nesh lindin cdo dite, sa behen nena fizike e sa shpirterore. Sa prej nesh luftojne e sa prej nesh nenshtrohen, prej dashurise, prej besimit, politikes a moralit.
Sa prej nesh shkojne, e sa prej nesh vijne!

Mos shkofte asnje grua e harruar! Se sikur per vec nje dite te kete jetuar, botes i ka dhene gjithshka pa i kerkuar!

Lini një Përgjigje