Tullat e kujtesës

Shenjova secilën tullë të murit të përbashkët, që heshtazi do të shërbente për të na ndarë veçmazi nga pjesa tjetër e njerëzisë. Nuk pata asgjë…

Anija e vjetër

Anija e vjetër pluskon ende mbi faqen e vajisur të detit. A thua ky det nuk qe trazuar ndonjëherë aq sa për ta përpirë anijen…

Para agimit

Mëngjesi më ngjan me kohën më të përshtatshme për të nxjerrë qenin shëtitje. Në të pagdhirë të tij, bota është ende duke fjetur, bashkë me…

Tretur në kthina

Në kthinat e shpirtit tënd, nëse ke hyrë së fundmi, a më thua në ka mbetur ende diçka nga mua? Kam disa kohë që kam…

Vija e bardhë

E shikoj vijën e hollë dhe të padukshme që na ndan çdo mëngjes. Nëse ti nuk e ke parë ende mund të ta përshkruaj ashtu…

Dy herë më shumë

Bota, e jona, dy herë më e madhe Që kur mbërrite ti, Jeta, e jona, dy herë më e gjallë, Që kur qeshe ti, Fryma,…

Rrugëve të mia

Unë eci në rrugët e mia, Përvëlohem trotuareve të ndërgjegjes, dhimbje që më zgjon, Shkel mbi guriçkat e mendimeve, shputat e ditëve plasariten pak nga…

Shpirt i dlirë

Luaj me dyert e mohimit si të ishin rrangallat e një lodre fëmijësh të mbetur rrugëve të pjekurisë. Më dhimbset shpirti i dlirë, i cili…

Ti më thua se

Ti më thua se: Unë jam monedha që hedh në arkë, Jam libri i shfletuar, nënvizuar që zë vend në bibliotekë, Jam gjethja e fundit…