Po iki

Po iki, tani sa ende nuk jane përmbytur udhët e largimit;
Po iki, sa kohë ende ke shpresë se heshtja mund të mos vdesë;
Po iki, sa kam ende një hije mbi supe e jo një dorë mbi zemër;
Po iki, ende pa u zbrazur torbja e fundit e hidhërimit;
Po iki, sot, sa kohë jam për ty thjesht një mendim që endet korridoreve të natës pa zgjim;
Po iki tani që ti ende s’ke guxim;
Të më ndalosh, pa mua, dot të mos vazhdosh!

Dyert Hapur ©

Lini një Përgjigje