Supet e tua

Nese te thone se ne dhé jam tretur,
Ajo eshte hija ime, c’ka me e keqe nga une pat’ mbetur.
Ate me te miren, endrren, deshiren i kam perjetesuar.
Me gjen ne ato mure ku bashke jemi mbeshtetur,
Me gjen ne ato rruge ku hapat kemi hedhur.
Me gjen ne gjethet e pemes qe mbollem per te skalitur emrat,
Me gjen aty ku anija ngriti per here te pare velat.
Me gjen ne stolin e vjeteruar. S’ka gje! Aty do jem supet e t’ua duke mbuluar.

Une jam vete stoli, gjethja dhe jeta!

Lini një Përgjigje